De wijk genomen

Het huis achter het zijne had een vader een paar geleden gekocht voor studerende kinderen. Toen zij klaar waren, heeft de vader het aangehouden en verbouwt voor commerciële kamerbewoning. Daarbij is de keuken toch verhoogd, en daarmee het balkon.

Als achterbuurman keek hij er dagelijks tegenaan, met flinke ergernis. Dat balkon zo hoog, dat was de druppel die de emmer deed overlopen. Hij had er genoeg van gekregen. 

Zijn leven lang, meer dan vijftig jaar in dezelfde wijk, had hij zijn huis te koop gezet, en een boerderijtje ver weg gekocht. Verschil tussen koop en verkoop: twee ton. Zijn aankoop kon hij zelf verbouwen, van het verschil kon hij leven tot zijn pensioen zou ingaan.

Maar de kaarten zijn anders komen te liggen. Hij raakt zijn huis niet kwijt, de vraagprijs wil hij niet verlagen. En dus is hij op zoek naar werk. Het was zo’n mooie constructie, maar nog niet definitief tot droom verworden.